Overslaan en naar de inhoud gaan

Ziekte van Graves

De ziekte van Graves is een schildklieraandoening. De schildklier maakt schildklierhormonen. De ziekte van Graves is een auto-immuunziekte.

De klachten verschillen per persoon. Iemand krijgt meestal op volwassen leeftijd. Maar de ziekte van Graves kan op elke leeftijd beginnen.

Bij mensen met de ziekte van Graves maakt de schildklier te veel schildhormonen. Dit heet hyperthyreoïdie. Het gevolg is een gejaagd gevoel, ernstige moeheid en een snellere hartslag. Ook kan iemand meer gaan zweten en niet meer goed tegen de warmte kunnen. Sommige mensen hebben diarree en vallen af. Soms is de schildklier wat dikker dan normaal. Dit kun je zien als een zwelling in de hals (krop).

Een deel van de mensen met de ziekte van Graves heeft ook oogproblemen. Dit heet Graves ophtalmopathie. De ogen kunnen gezwollen, ontstoken en droog zijn. Ook kan iemand het gevoel hebben dat er zand in het oog zit. De ogen kunnen ook uitpuilen. Soms heeft iemand deze oogaandoening zonder dat er iets aan de hand is met de schildklier.

Heel weinig mensen met de ziekte van Graves hebben de huidaandoening pretibiaal myxoedeem. Dan wordt de huid van de scheenbenen dikker.

Heb je een vraag? erfolijn [at] erfocentrum.nl (body: Mail%20ons%20uw%20vraag%3B%20binnen%205%20werkdagen%20ontvangt%20u%20een%20antwoord.%20%0AMijn%20vraag%20is%3A%20%0A) (Mail) ons.

ALLES OPENEN
    • Andere namen voor deze ziekte

      Ziekte van Basedow
      Ziekte van Graves-Basedow
      Oogziekte van Graves
      Basedow's disease
      Basedow’s syndrome
      Exophthalmic goiter
      Graves' disease
      Autoimmune hyperthyroidism
      Toxic diffuse goiter
      Graves
      Parry disease 
      Graves' hyperthyroidism

    • Hoe wordt deze ziekte vastgesteld?

      Een arts kan de ziekte van Graves vermoeden met de kenmerken die hier boven staan. Om de diagnose vast te stellen wordt meestal een lichamelijk onderzoek en bloedonderzoek gedaan. Ook krijgt iemand vaak scans van de schildklier. Verder kan de arts oogonderzoek doen.

    • Is er behandeling voor deze ziekte?

      De ziekte van Graves kan niet genezen. Bij een schildklier die te veel schildklierhormonen maakt, richt de behandeling zich op het verminderen van de klachten. Meestal gebeurt dit met medicijnen. Een andere behandeling bestaat uit het innemen van radioactief jodium. Het jodium beschadigt de schildklier, waardoor deze minder schildklierhormonen gaat maken. Soms kan een operatie worden gedaan. Dan wordt de schildklier voor een deel of helemaal weggehaald.

      De behandeling van de oogaandoening kan bestaan uit medicijnen, bestraling van de ogen en operaties.

      Bij de huidaandoening kan een zalf helpen.

    • Hoe vaak komt het voor?

      De ziekte van Graves komt voor bij ongeveer 1 op de 200 mensen.
      In Nederland hebben ongeveer 75.000 mensen de ziekte van Graves. Het komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen.

    • Is deze ziekte erfelijk?

      De ziekte van Graves erft mogelijk multifactorieel over. 

      Er zijn families waar de ziekte van Graves vaker voor komt. Familieleden van iemand met de ziekte van Graves hebben zelf meer kans om de ziekte ook te krijgen. 

    • Kinderwens

      Als een vrouw met de ziekte van Graves zwanger wil worden, dan kan ze dat het beste vooraf met haar arts kan bespreken. De arts kan ingaan op de risico’s die er tijdens een zwangerschap kunnen zijn.

    • Expertisecentra

      De minister van VWS heeft voor deze ziekte (nog) geen expertisecentrum aangewezen.