Overslaan en naar de inhoud gaan

Ziekte van Graves

De ziekte van Graves is een schildklieraandoening. De schildklier maakt schildklierhormonen. Deze hormonen zorgen er bijvoorbeeld voor, dat je het niet te warm of koud krijgt.

Bij de ziekte van Graves maakt het lichaam bepaalde stoffen die zich tegen de schildklier keren. Deze stoffen noemen we ook wel antistoffen. Waarom dit gebeurt, is niet precies bekend. Normaal beschermen antistoffen het lichaam tegen ziekteverwekkers, zoals virussen. Ziektes waarbij de afweer zich tegen het eigen lichaam richt, zijn auto-immuun ziektes. De ziekte van Graves is een voorbeeld van zo’n ziekte.

Bij de meeste mensen met de ziekte van Graves werkt de schildklier te snel. Dit heet hyperthyreoïdie. Het gevolg is een gejaagd gevoel en een versnelde hartslag. Ook diarree en gewichtsverlies komen voor. Soms is de schildklier wat dikker dan normaal, wat te zien kan zijn als een zwelling in de hals (krop).

Een deel van de mensen met de ziekte van Graves heeft ook oftalmopathie. Dat zijn uitpuilende ogen. Ook oogontstekingen en minder goed zien komen voor. Oftalmopathie wordt de oogziekte van Graves genoemd. Maar soms heeft iemand oftalmopathie, zonder dat de schildklier aangedaan is. 

Een ander kenmerk dat soms bij de ziekte van Graves voorkomt is pretibiaal myxoedeem. Dit is een huidaandoening. Dan wordt de huid van vooral de scheenbenen dikker en is gevoelig voor ontstekingen.

De kenmerken verschillen per persoon. De ziekte van Graves komt vaker voor bij vrouwen dan bij mannen.

ALLES OPENEN
    • Andere namen voor deze ziekte

      Ziekte van Basedow
      Ziekte van Graves-Basedow
      Oogziekte van Graves
      Oftalmopathie
      Pretibiaal myxoedeem
      Basedow's disease
      Basedow’s syndrome
      Exophthalmic goiter
      Graves' disease
      Ziekte van Graves
      autoimmune hyperthyroidism
      toxic diffuse goiter
      Graves

    • Hoe wordt deze ziekte vastgesteld?

      De ziekte van Graves kan worden vermoed met bovenstaande kenmerken. Om de diagnose vast te stellen wordt meestal een lichamelijk onderzoek en bloedonderzoek gedaan. Ook worden vaak scans van de schildklier gemaakt. Verder kan oogonderzoek worden gedaan.

    • Is er behandeling voor deze ziekte?

      De ziekte van Graves kan niet genezen. De behandeling richt zich op het verminderen van de symptomen, meestal met medicijnen. Een andere behandeling bestaat uit het innemen van radioactief jodium. Het jodium beschadigt de schildklier, waardoor deze minder snel gaat werken. Soms kan een operatie uitkomst bieden. Dan wordt de schildklier geheel of gedeeltelijk weggehaald.

      De behandeling van de oogziekte van Graves kan bestaan uit medicijnen, bestraling van de ogen en operaties.

      Bij de huidaandoening pretibiaal myxoedeem kan een zalf helpen.

    • Hoe vaak komt het voor?

      In Nederland hebben ongeveer 75.000 mensen de ziekte van Graves.

    • Is deze ziekte erfelijk?

      De ziekte van Graves erft mogelijk multifactorieel over.

    • Expertisecentra

      De minister van VWS heeft voor deze ziekte (nog) geen expertisecentrum aangewezen.