Printer-friendly version

Acromegalie




 

Acromegalie is  aandoening van de hypofyse. De hypofyse is een kleine klier onder aan de hersenen. De hypofyse maakt  onder andere groeihormoon. Dit hormoon zorgt voor groei. Bij acromegalie ontstaat in een deel van de hypofyse een meestal goedaardig gezwel. Soms speelt erfelijkheid een rol bij het ontwikkelen van acromegalie.

Acromegalie kan op iedere leeftijd beginnen. Meestal wordt het vastgesteld op middelbare leeftijd. Wanneer acromegalie op jonge leeftijd ontstaat, kan iemand heel lang worden. Dat noemen we reuzengroei.

Acromegalie begint vaak met het groter worden van de handen en voeten. Ook kunnen deze gezwollen zijn. Hierdoor kunnen ringen, horloges en schoenen niet meer passen. Ook kunnen de gelaatstrekken veranderen omdat de onderkaak en het bot van de neus groter worden. Verder kan er arthritis en suikerziekte ontstaan. Daarnaast kunnen er pijn aan gewrichten, vermoeidheid, hoofdpijn en slechter kunnen zien zijn.

Synoniemen

  • acromegaly

Diagnose

Acromegalie wordt vermoed op grond van bovenstaande kenmerken. De diagnose wordt gesteld door bloedonderzoek. Verder wordt een MRI gemaakt om de bepalen waar het gezwel precies zit. Met MRI kunnen afbeeldingen gemaakt worden van de binnenkant van het lichaam.

Behandeling

De behandeling richt zich op het verminderen van de kenmerken. Dit gebeurt meestal door middel van een operatie aan de hypofyse waarbij een chirurg het gezwel weghaalt Ook kunnen medicijnen gegeven worden. Soms is bestraling van het gezwel nodig.

Voorkomen(frequentie)

Acromegalie komt ongeveer voor bij 3 tot 4 op de op de miljoen mensen.

Erfelijkheid

Meestal komt acromegalie bij een persoon in de familie voor. Soms komt het vaker voor in een familie. Dus een enkele keer speelt erfelijkheid een rol. 

Meer informatie voor patiënten

Meer informatie voor artsen

Video's

Kent u beeldmateriaal over deze ziekte? Stuur ons dan een mail met de link naar de website.

Expertisecentra

  • Neuroendocriene tumoren (LUMC)
    Diagnostiek en behandeling van hypofyseaandoeningen vindt bij voorkeur in een academisch centrum plaats. Alle academische centra in Nederland zijn hiervoor toegerust. In het LUMC wordt veel onderzoek gedaan naar nieuwe behandelmethoden.
  • Neuro-endocriene tumoren (azM)
    Het bijzondere van het azM is dat diagnostiek en behandeling uitgevoerd wordt door een team van artsen waarin zowel de endocrinologen uit de regio als die van het azM zijn vertegenwoordigd. Door deze ketenzorg, waarin het azM een coördinerende rol speelt, kan de patiënt zo lang mogelijk behandeld worden door een endocrinoloog die zijn praktijk uitoefent in een ziekenhuis in de buurt van de patiënt. Daarnaast wordt in het azM wordt onderzoek gedaan naar nieuwe vormen van diagnostiek en de behandeling van deze hypofysegezwellen, zoals het verbeteren van de huidige operatie technieken.
  • Endocriene tumoren (UMC Utrecht)
    De overgrote meerderheid van de hypofysegezwellen is goedaardig. De behandeling varieert met het soort gezwel.  Gezwellen die acromegalie, de ziekte van Cushing of hyperthyreoïdie geven kunnen chirurgisch of met medicijnen behandeld worden.
  • Endocriene tumoren (Erasmus MC)
    De zorg voor patiënten met hypofyseaandoeningen  is geconcentreerd binnen het hypofyse centrum Rotterdam (HCR). Dit is een multidisciplinaire groep, waarin internist-endocrinologen, oogartsen, neurochirurgen, KNO-artsen, radiologen en radiotherapeuten participeren. Het Erasmus MC heeft zich vooral gespecialiseerd in de medicamenteuze behandeling van hypofysetumoren en hypofyseaandoeningen.

     

Colofon


Auteur
drs. Marloes Brouns-van Engelen (medisch bioloog)

Redactie
Petra Bloem (informatiespecialist) en Mies Wits-Douw (publieksvoorlichter)



Aanmaakdatum:
23-5-2011

Updatedatum:
5-4-2012